سبك زندگي ايراني ـ اسلامي آغاز و مقدمه‌اي براي تمدن سازي نوين اسلامي و در نهايت تحقق پيشرفت و توسعه ايراني ـ اسلامي است. يكي از مهمترين دلايل نياز به تمدن ‌سازي نوين اسلامي، تهاجم فرهنگي غرب و تحميل سبك زندگي غربي در جوامع اسلامي است. سبك زندگي با وجود آنكه يك بحث فرهنگي محسوب مي شود، نقش و جايگاه مهمي در تمدن‌ سازي دارد و بايد براي طراحي بناي چنين تمدني برنامه ‌ريزي نمود، بسياري از مشكلات و مسائل فرهنگي جامعه ناشي از نبود مباني نظري و فلسفي و تئوريك در زمينه سبك و سلوك زندگي و تمد

اين روزها عنوان سبک زندگي بسيار شنيده مي‌شود، اما جالب است بدانيد سابقه ‌شناسايي و به‌کارگيري آن در علوم رفتاري و روانشناختي در کشورهاي توسعه‌يافته به دهه 60 ميلادي بازمي‌گردد.اختراع و توليد انبوه وسايلي نظير تلويزيون، راديو، رايانه، خودرو، دوربين عکاسي و فيلمبرداري، ماشين لباسشويي، چرخ خياطي، جاروبرقي و وسايلي از اين قبيل که فناوري عمومي و خانگي محسوب مي‌شود، با ايجاد مصرف‌گرايي و تمايل به ارتقاي سطح رفاه، تغييرات فاحشي در شيوه زندگي افراد پديد آورد و تحولاتي را در پي داشت که مفهوم سبک زن

شايد حدود شصت يا هفتاد سال قبل، پدربزرگ ها و مادربزرگ هاي ما، اولين بار يکديگر را سر سفره عقد ملاقات مي کردند و  قبل از آن نه کلامي رد و بدل کرده بودند و نه همديگر را ديده بودند. خانواده ها يا به اصطلاح بزرگترها، خودشان انتخاب کرده بودند، پسنديده بودند، قرار و مدارها را گذاشته بودند و مراسم را برگزار کرده بودند و در اين ميان کمترين سهم، از آن عروس و دامادي بود که قرار بود يک عمر با هم زندگي کنند. مقايسه شيوه همسرگزيني ميان نيم قرن پيش و امروزه، ما را درباره تغييرات فرهنگي بوجود آمده، شگفت

در روز جاریه مي‌توان مدعي شد فضاي مجازي و اينترنت در سطحي گسترده با فضاي رئال رقابت دارد؛ با اين تفاوت که اين دنياي مبهم، اما جذاب، روز‌به‌روز گسترده‌تر مي‌شود، اما دنياي پيرامون ما براي رشد و گسترش، لااقل زمان بيشتري نياز دارد. همين گستردگي فضاي مجازي اما سبب شده است تا در کنار تمامي کاربردها و ويژگي‌هاي منحصربه‌فردي که اين شبکه را هر روز گسترش مي‌دهد، شاهد بروز روزافزون چالش‌هاي متعددي نيز باشيم؛ چالش‌هايي که نه فقط در جامعه‌اي ارزشي همچون ايران، بلکه حتي در جوامع اروپايي و آمريکا نيز ن

شکستن مرز فضاي حقيقي و مجازياين مسئله براي کاربران نوجوان و جوان اهميت بيشتري مي‌يابد؛ چرا که در اين سنين، هنوز هويت افراد به طور جامع شکل نگرفته است و حضور در دالان‌هاي مجازي اينترنت، از اتاق‌هاي گفت‌وگو گرفته تا شبکه‌هاي اجتماعي، به آنان فرصت آن را مي‌دهد تا براي خودشان هويتي متفاوت از دنياي حقيقي پيرامون خود خلق کنند و همين امر منجر به رشد خيال‌بافي و دور شدن از پذيرش شرايط حقيقي زندگي مي‌شود.در اين حالت، جوان مرز بين فضاي رئال و فضاي مجازي را گم مي‌کند و همان طور که از محيط پيرامونش